این هفته با دغدغه « مهندسی فرهنگی» گذشت،جلسات پشت جلسات، اما در جلسه آخری شرکت نکردم احساس من این است که برخی از مدعیان با عرض معذرت کمی «پرت» هستند یعنی از حال و روز مردم بی خبرند، رفتار جامعه را نمی شناسند دیزلی هستند که از واگن های خود جدا شده اند، فضای غالب بر جلسات «شعار » است بدون فکر وارد جلسه می شویم، بدون محاسبه سخن میرانیم و بدون نتیجه جلسه تمام می شود.حیف وقت!

برای حل معضلات فرهنگی باید اول معضل را به مسئله تبدیل کرد و برای حل مسئله باید فرضیه داشت و البته باید فرضیه را به آزمون گذاشت تا بتوان آنرا به نظریه تبدیل کرد آنگاه با نظریه پردازی می توان معضلات فرهنگی را حل نمود این راهکار آسان به نظر می رسد ولی در مدیریت همواره بحران وجود دارد و گذر از بحران نیاز به صبر و حلم دارد...

اما هفته آینده هفته مهمیست در این هفته است که «روز یزد » رقم خواهد خورد،منتظر آن «روز بزرگ» لحظه شماری می کنیم.