برخی براین عقیده اند که امور غیرمادی قابلیت اندازه گیری مانند امور مادی ندارند و نمی توان عدد و رقم را برای معنویات در نظرگرفت این درحالی است که بالاترین عبادات یعنی نماز دقیقا با عدد و رقم سروکار دارد و صحت و بطلان آن به همین اعدادی که در آن قرار داده شده بستگی دارد و اساسا احکام الهی مانند احکام ارث وقبله بدون آشنایی با هندسه و ریاضی قابل فهم نمی باشد.
در نظام مهندسی فرهنگی اسلام ، مدیریت ، جایگاه مهمی داشته و از این رو ولایت یا همان مدیریت الهی ، بعنوان شرط ورود به قلعه محکم توحید شناخته شده چنانچه در روایت منقول از امام هشتم علیه السلام به این معنا اشاره گردیده است .
" کلمة لااله الا الله حصنی و من دخل حصنی امن من عذابی ... بشروطها و انا من شروطها "
مدیریت در جامعه اسلامی دارای اصولی است که به بعضی ازآن اشاره می شود :
الف) برنامه محوری : عده ای براین باورند که شخص مدیر باید بعنوان محور تصمیم گیری ها پاسخگوی تمامی مراجعات بوده و در هر امری باید با تصمیم سازی اطرافیان ، مهر تایید یا رد را بزند و نامش در همه کارها فصل الخطاب باشد.
این نگاه رایج باعث می شود تا با تغییر مدیران برنامه ها نیز متزلزل شده و هیچگاه برنامه مستمری قابلیت اجرا نداشته باشد.
اما در نظام اسلامی محور اجرا ، برنامه ای است که باید با کارشناسی صاحب نظران تهیه شده و مدیران در اصل مجریان این برنامه خواهندبود.
بنابراین مسیر حرکت مدیر از قبل باید تعیین گردد و مانند ریلی که قطار درآن حرکت می کند مسیر مشخصی را نشان دهد و تغییر لکوموتیوران تاثیری در طی این مسیر مشخص نخواهدداشت.
ب) خداباوری : در نظام الهی ، مدیریت ، وابستگی حزبی و سیاسی نبایدداشته باشد و برای پذیرش مسئولیت نباید مدیر خود را وام دار گروهی بداند که اورا روی کار آورده اند .
مدیریت الهی ، خداباور بوده و حاضر نیست خود را تسلیم خواسته های نفسانی و شیطانی این و آن نماید حتی اگر به حذف او منجر شده و عده ای با زبان رسانه بخواهند تمامی زحمات و تلاشهایش را نادیده انگارند.
جالب آنکه در نظام الهی کسی نمی تواند در پیشگاه خدای متعال عذر تقصیر بیاورد که من مامور بودم و مسئول مافوقم مرا وادار به کاری نمود .
این نگاه مدیریتی انسان را از باندبازی متداول در جوامع غربی بازمی دارد و شانتاژ های رسانه ای که معمولا برای ایجاد فشار در گرفتن پست و مقام موثر است اثرگذار نمی باشدبلکه نتیجه ای معکوس خواهدداشت.
ج) آینده نگری : انسان های جاه طلب و خودخواه گاهی بعد از رسیدن به یک مسئولیت آنقدر کوچک و حقیر فکر می کنند که فقط به آبادانی محل تولد خویش می اندیشند و شرط همکاری یاران خود را داشتن شناسنامه از زیستگاه خود می دانند ، درحالی که مدیران الهی نه فقط مکان خاص بلکه زمان حال را نیز در برنامه ریزی خود در نظر نمی گیرند و آنچه برایشان مهم است تشخیص وظیفه برای رسیدن به جامعه آرمانی است.
جامعه هدف درعصر و زمان ما جامعه مهدوی است و باید تلاش کنیم تا با برنامه ریزی صحیح و منطقی و در زمان بندی مناسب و پرهیز از هرگونه شعارزدگی خود را برای رسیدن به شهر منتظران آماده نماییم .
بی شک مدیران نظام اسلامی باید برای تحقق جامعه آرمانی از آموزش و پژوهش غافل نشوند و خود رادر کارهای روزمره و جاری ذوب نکرده و با مهندسی مدیریت به شیوه ای عمل کنند که در کارنامه خود در پیشگاه الهی نمره قبولی راکسب نمایند. ان شاءالله

مطلبی که می خوانید از یک دوست به وبلاگ فکر رسیده که عینا به شما عزیزان تقدیم می گردد :
قال علی بن الحسین (ع) : واعلم انکم لو صلیتم حتی تکونوا کالحنایا و صمتم حتی تکونوا کالاوتار ما نفعکم ذلک الا بورع حاجز.
امام سجاد علیه السلام : بدان هرچند آنقدر نماز بخوانی که چون کمان قامتت خم گردد و آنقدر روزه بگیری که جسمت چون زه کمان لاغر گردد برایت ثمری نخواهد داشت مگر اینکه با تقوایی همراه باشد که تو را از بدی ها منع کند.
عید فطر آمد و ماهی را پشت سر گذاشتیم که برای پاک شدن در آن کافی بود که رو از خدا بر نگیریم و برای بخشیده شدن کافی بود که از کرده و ناکرده های خود پشیمان شویم ، ماهی را پشت سر گذاشتیم که رسول الله آن را ضیف الله و یک فرصت استثنایی دانست و اما ما هستیم که می توانیم از این فرصت استفاده کنیم یا این فرصت را به تهدیدی برای خود تبدیل کنیم که بالواقع بدبخت ترین انسان ها کسی است که ماه رمضان بر او بگذرد و بخشیده نشود .
بد نیست در این روز عید فطر که باید پاک شدن خود را در آن جشن بگیریم کلاه خودمان را قاضی کنیم که آیا خیرخواهی و دوستی در قلب ما جایگزین بدبینی و کینه شده است ؟ آیا حقد و حسد از قلب ما رخت بربسته است ؟ آیا دست از دروغ های فتنه انگیز و تهمت های بیجا برداشته ایم ؟ تا چقدر این نماز و روزه در رفتار ما تأثیر گذاشته است ؟
امیدواریم که این ماه پرعظمت سیاهی را از قلب ما شسته باشد و آن روح متعالی نماز و روزه که همان تقوا است نه فقط در تک تک ما بلکه در تمام جامعه حکم فرما شود . ان شاء الله

در آستانه ماه مبارک رمضان قرار داریم ماهی که به ضیافت الهی دعوت شده ایم ماهی که شیطان توان عادی خود را برای وسوسه از دست می دهد ورحمت واسعه پروردگار همه را دربرمیگیرد.
در این ماه بزرگ که ماه نزول قرآن و ماه حضور فرشتگان در شب قدر شبی که از هزارماه بالاتر است در این ایامی که خوابیدن آن هم عبادت محسوب می شود در این روزها که دعا مستحاب است بیاییم از همه لغزشها و گناهان خود توبه نماییم و این ماه را ماه استغفار خویش قراردهیم.
بعد ازیازده ماه ارتکاب معاصی که منشا هوای نفس و خودخواهی دارد باید لااقل یک ماه رابرای پاکی و طهارت خویش بگذاریم و اجازه دهیم این آلودگی های از بین برنده فطرت انسانی از نفس ما دور شده نورانیت دلمان را فراگیرد.
ای کاش زبان و قلم هم زیر باران توبه پاک می شد تا گناهان اجتماعی ما نیز که بسیار خطرناکتر از گناهان فردی است ازصفحه اعمالمان زایل می گشت و جامعه هم هوایی تازه استشمام می نمود.
اینک فرصتی دیگر برای خواص و عوام فراهم آمده تا در فضای معطر رمضان خود را به جامه زیبای تقوا بیش از گذشته بیارایند و امکان الگو شدن برای مردم دنیا را همچنان برای ملت ایران حفظ نمایند.

روزی توفیق حضور در محضر استاد مهدی آذریزدی رحمة الله علیه داشتم ، او از زندگی خود گفت و درسی را ارائه نمود که برای همه انسانها می تواند آموزنده و در مسیر کار و تلاششان تعیین کننده و موثر باشد .
او گفت : "من در هیچ مدرسه ای درس نخواندم ، به دانشگاه یا حوزه علمیه نرفتم اما احساس وظیفه کردم در حد آموخته هایم برای بچه ها قصه بنویسم همین کار را فقط برای خدا انجام دادم و نه تنها از کسی چشم داشتی نداشتم بلکه منتظر ملامت و سرزنش دیگران هم بودم ولی خدا این اثر خالص را قبول کرد و آنچنان به آن اجر و قرب بخشید که هنوز هم قصه های خوب برای بچه های خوب جذابیت خود را دارد."
براستی اخلاص چه کارها که می کند و انسان مخلص تا کجا رشد و ارتقاء می یابد؟
بنظر می رسد ما آدمها قرار نیست به این راحتی تحت تاثیر این درسها قرار بگیریم و آنچه برایمان مهم است نظر اشخاص و شخصیتها در مورد کارهایمان می باشد .
خیلی دوست داریم همه مارا تحویل بگیرند ، تجلیل نمایند ، از عملکردمان تعریف کرده و خلاصه کلی خوش بحالمان شود اما هرقدر تلاش می کنیم کمتر نتیجه می گیریم ، ازاینکه کسی به خود جرات دهد و انتقادی از ما داشته باشد برافروخته می شویم و می خواهیم بر او بلای آسمانی نازل شود.
محاسبات زندگی فقط سطح ظاهری عمل است ، آمار و ارقام برای ما مهم و کارساز است ، خیلی دوست داریم سخنرانی کنیم ، فکر می کنیم بیشتر از همه می فهمیم و در همه رشته ها حرفی برای گفتن داریم، دوست داریم مردم دائم ما را ببینند ، از احترام گذاشتن دیگران لذت می بریم و برای خدمتی که احیانا برای جامعه انجام می دهیم کلی توقع و انتظار داریم ...
اگر بخواهیم اخلاق کاربردی مرحوم آذریزدی را ملاک زندگی فردی و اجتماعی خویش قرار دهیم خوبست اندکی در رفتار و گفتار خود تاملی نماییم ، شاید این هم نوعی تجلیل از آذریزدی باشد شاید.

22 خرداد 88 برگ زرین دیگری برای تاریخ ملتی سرافراز و مقتدر رقم خورد و جهانیان مبهوت و شگفت رده به نظاره نشستند. در این روز عظیم و بیاد ماندنی چون 12 فروردین 58 اکثریت قاطع ملت به نظام جمهوری اسلامی رای مجدد داده و به رهبری نظام اسلامی از عمق جان لبیک گفته حضور سیاسی خویش را به نمایش گذاشتند.
22 خرداد 88 چون 22 بهمن 57 از ایام الله است زیرا برغم تلاش دشمن برای ایجاد تفرقه و جدایی ، همه آمده بودند تا از دو واژه حق و تکلیف که در مردم سالاری دینی تجلی می یابد دفاع نمایند.
اینک بار دیگر زمان همدلی و همکاری برای ساختن میهن اسلامی فرا رسیده است ، باید تلاش نمود تمامی استعدادها بکار گرفته شود تا اسلام در متن زندگی جامعه نهادینه شده و قرآن سرلوحه همه فعالیتها قرار گیرد .
چهار سال فرصت خدمت ، هدیه ای است الهی که بواسطه اعتماد مردم بدست آمده که در صورت تنفیذ مقام ولایت فقیه مشروعیت یافته و آنگاه انتظار همگان این خواهد بود که جامعه اسلامی دهه چهارم انقلاب خود را برای الگو شدن در عرصه های فرهنگی آغار نماید انشاءالله

 شغل و اشتغال از موضوعاتی است که در زندگی روزانه مردم بسیار مهم تلقی شده و دولتها نیز شاهکار اجرایی خود را در حل مشکل اشتغال می دانند.
این نوع نگاه به منبع درآمد در زندگی باعث می شود که همه تلاشها برای اصل ایجاد اشتغال مصروف گردد و دیگر به جوانب موضوع اهمیتی داده نشود تا جایی که معروف است باید دنبال نازکی کار و کلفتی نان بود.
مصرف گرایی بی رویه و تکیه بی حساب بر منابع ملی برای جلب رضایت عمومی در اقتصاد جهانی الگوی اشتباهی را برای مصرف ایجاد نموده که شاخص آن را در اسراف و اتلاف سرمایه های شخصی و ملی می توان یافت.
در این شرایط است که اقتصاد بیمار، جامعه را بسوی ابتذال و بی بندباری سوق داده و اخلاق حرفه ای برمبنای دروغ و حیله شکل می گیرد.
اصلاح الگوی مصرف باید با اصلاح اخلاق حرفه ای همزمان انجام شود زیرا هر حرفه برای سالم ماندن از شیوه های رایج فعلی نیاز به بازسازی اساسی دارد و این مساله بدون آسیب شناسی وضعیت موجود میسر نمی باشد.
آموزش ، گام دوم در رسیدن به وضعیت مطلوب است که سنگینی این بار بر دوش رسانه ملی که به تعبیر امام راحل رضوان الله علیه دانشگاه عمومی است بیش از گذشته احساس می شود.
باید همه برای حل مشکل اشتغال فکری اساسی کنیم و بنظر می رسد راه چاره آن اصلاح الگوی مصرف همراه با اصلاح اخلاق حرفه ای می باشد.

سال 88 از سوی رهبر فرزانه انقلاب اسلامی به نام اصلاح الگوی مصرف نام گذاری گردید و البته این انتخاب حکیمانه باید مورد توجه جدی نخبگان جامعه قرار گیرد.
باید بدانیم شکست اقتصاد غرب معلول فرهنگ مصرف گرایی بوده که برمبنای تولید بیشتر برای انباشتن بیشتر ثروت می باشد آنهم برای گروهی معدود که متاسفانه در نظام سیاسی غرب دارای قدرت انتخاب مسئولین هم می باشند زیرا تبلیغات انتخابات در غرب توسط همین سرمایه داران تامین گردیده و صاحبان قدرت مدیون صاحبان ثروت خواهند بود.
این چرخه باطل سیاسی و اقتصادی که به نظام سرمایه داری معروف است در حال فروپاشی است و انشاءالله همچنان که نظام سلطه در شرق با سقوط شوروی درهم شکسته شد نظام منحط سرمایه داری نیز در غرب بحول و قوه الهی از بین خواهد رفت و این حادثه عظیم در آستانه تحقق است.
در این شرایط حساس زمانی باید به تحلیل رابطه منطقی مصرف ، تولید و ثروت پرداخت و برای تبیین آن درجامعه ابزار تبلیغ در رسانه را به کمک گرفت تا الگوی مصرف در فرهنگ عمومی اصلاح گردد.
باید الگوی مصرف را از وحی گرفت و آن را به جهانیان ارائه کرد ودانست امروز جهان تشنه معارف نورانی قرآن و معصومین علیهم السلام می باشد .
فرصت ها در حال گذرند و مسئولین و نخبگان جامعه باید زمان برای حرکتی بزرگ و تاریخی از دست ندهند.انشاء الله الرحمن